RIDVAN HAKAN Gunler amansız saatler gecmıyor Geceler ıssız kuşlar ucmuyor;Boynum bükük yüzüm gulmuyor Sensiz akşam olmuyordostum

                

     

                

 

 

 

 

             

 

Bir zamanlar, bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış: Mutluluk, Üzüntü, Bilgi ve tüm diğerleri... Aşk dahil. Bir gün, adanın batmakta olduğu duygulara haber verilmiş. Bunun üzerine hepsi adayı terk etmek için sandallarını hazırlamışlar. Aşk, adada en sona kalan duygu olmuş, çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş. Ada neredeyse battığı zaman, Aşk yardim istemeye karar vermiş. Zenginlik, çok büyük bir teknenin içinde adanın önünden geçmekteymiş. Aşk, "Zenginlik, beni de yanına alır mısın ?" diye sormuş. Zenginlik, "Hayır, alamam Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok" demiş. Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibirden yardim istemiş. "Kibir, lütfen bana yardim et "Sana yardim edemem, Aşk. Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin." diye cevap vermiş Kibir Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk yardim istemiş: "Üzüntü seninle geleyim." "Of, Aşk, o kadar üzgünüm ki, yalnız kalmaya ihtiyacım var." Mutluluk da Aşkın yanından geçmiş; ama o kadar mutluymuş ki Askın çağrısını duymamış. Aşk, birden bir ses duymuş. "Gel Aşk! Seni yanıma alacağım..." Bu Aşktan daha yaslıca birisiymiş. Aşk o kadar şanslı ve mutlu hissetmiş ki, onu yanına alanın kim olduğunu öğrenmeyi akıl edememiş. Yeni bir kara parçasına vardıklarında, Aşka yardım eden yoluna devam etmiş. Ona ne kadar borçlu olduğunu fark eden Aşk, Bilgiye sormuş: "Bana yardim eden kimdi?" "O, Zamandı" diye cevap vermiş Bilgi. "Zaman mi? Neden bana yardim etti ki?" diye sormuş Aşk. Bilgi gülümsemiş: Çünkü sadece Zaman Aşkın ne kadar büyük olduğunu anlayabilir..."

 

 

 

 

 

 

 

                                                                       

 

Görmek istedikLerini ßeLki o anLık görmezsin 

ama GözLerinin önünde ßir perde arkasın da mahkum

ßırakırsın!...

ßir yaßanci!

YAzık Ettin Gececek günLerimize...
Gidişinin iLk gecesin deyim yokLuğun şimdiden oturdu içime özLedim .
ßenim hiç oLmadın,oLamadım senin oysa sen varmıydın yokmuydun!
Sadece resmini gördüğüm,okuduğum cümLeLerdi  ßeni sana ßağLayan.
Hiç hissetmedim tenini, öpemedim doya doya,sarıLamadım,ağLayamadım göğsünde hıçkıra hıçkıra ,Seni Seviyorum diyemedim gözLerine ßakıpda.
Hangisi oLduda sen ßenim oLdun ki! ßenim oLdunda ayrı dünyaLarın insanLarı oLduk?
Sen kendini kandırıyorsun,sen beni hiç ßenimseyememişsin ki.
Ne kadar tanıdın beni,iki üç cümLeyle insan ne kadar tanınır.
ßen  sana nasıLda ayrı geLebiLirim bu kısacık zamanda.AnLayamıyorum.
Soramıyorum sana hiçßirşey..soruLarım cevapsız hep, üzüLüyorum tek bir cevap aLamadım.
AyrıLdığımızı ßiLe ßaşkaLarından duydum. ßen seni ßöyLe tanımamıştım oysa.
Sen ßitirirken ßiLe Cesur oLmaLıydın, ßenim karşıma çıkıp seni istemiyorum diyecek kadar cesurdun ßenim gözümde.
Deseydin deseydinde bir kere yaksaydın canımı...
AsLa yerine kimseyi koymadım koymayacağım,seni asLa unutamam unutuLmazıma...    

 

"NEDEN YAßANCISIN?" DİYORLAR !

-ßir yaßanci-
ÖnceLeri geceLerim vardı guzeL giden dünyamda
Şimdi geceLerim ßile kabus oLdu soLgun ruyaLarimda
ßeni hayattan ayirdıLar ßende hayata düşman oLdum !
DostLukmuş arkadaşLıkmış kimse kaLmadıki yanimda
Hayat ßu ,yaßancı!
Hayat hep acimasiz ,hep yaLanci!
Hayatın özunde var yaßancıLık, özünde ßir acı.
ßir ßen kaLdım ßir başıma, kendine tek yaßancı.

msn:::::(CANİ_42_1@HOTMAİL.COM) KÜÇÜK HARFLE MESAJLARINIZI BEKLİYORUM